در دنیایی زندگی میکنم که عشق

مثل یک کلمه رکیک آزار دهنده است

سیب سرخ حوا  

کرم خورده است

 و هنوز هم حوا

کلمات عاشقانه ایی را که از درخت کرم خورده عشق

چیده است

استفراغ میکند

در دنیایی زندگی میکنم

که عشق یعنی

هم آغوشی قانونی

و عشق پیراهن معصومی است

که در زیر آن

غریزه جنسی

گلوی دختران و پسران مهجوب را فشار میدهد

 و عشق بهانه ایی شرعی

 برای بوسیدن وحشیانه لبهایی

است که ملتهب از تمنای بوسیده شدن

شب و روز به دندان گزیده میشوند

و عشق یعنی قانونی کردن رابطه ایی

که جرمش شلاق و زنجیر و سنگسار بود

و عشق یعنی

چهره نقاشی شده فساد

وعشق یعنی

اولش نگاه

و آخرش

 یک دوش سرد و غسل و تیمم قبل از اذان صبح

من در دنیایی زندگی میکنم که برای بوسیدن ناچیز لبهای پیر دختری

می بایست افسانه لیلی و مجنون را کلمه به کلمه از حفظ باشم

در دنیایی زندگی میکنم که دوستت دارم

مقدمه ایی برای به گند کشیدن بستر پاک و تمیز تنهایست

و عشق را نه

که معشوق را در پستوی خانه نهان باید کرد 

مبادا که صدای خواهشهای مکروهش

گوشهای تا به دندان تیز همسایه را تحریک کند

من به این دنیا

و عشقهای کرم خورده اش

میخندم

و بی تفاوت میگذرم از نگاههای معصومی

 که آتش شهوت را در اعماق چشمهای  خود پنهان کرده است